Eit frodigare landskap enn her skal ein leite lenge etter så langt mot vest. Plantar som ikkje er vanlege på Vestlandet, finst her, og dyrelivet er rikt.

Namn som Bru, Erikstad, St.Olavskrossen, Svanøgården og Svanø kisgruber, femner om ei lang og interessant historie.
Bru var namnet på øya til 1600-talet, då den danske biskopen Hans Svane vart eigar. I 1685 vart det så Svanøy, etter at enkja etter Svane fekk kongen si godkjenning til å bruke dette namnet. I dag finn vi namn som t.d. Brufjorden, med band tilbake til namnet på øya.

Garden Erikstad har røter attende til m.a. Harald Hårfagre. Etter at han hadde vunne over småkongen Audbjørn på øya Bru, sette han Thorar Roaldson til herse der. Bustaden var garden som seinare fekk namnet Erikstad. Thorar fekk nemleg i oppgåve å fostre sonen til kong Harald, Eirik. Som kjent fekk han seinare tilnamnet Blodøks.

Svanøgården er vel først og fremst kjent for dei store gamle bygningane, etter mange si meining ein kulturskatt av dei sjeldne. Bygningane ligg på eit høgdedrag på den austlege delen av øya. Slik som hovudbygningane er no, er den samansett av sju deler.

Det er kjent at Svanøgården hadde ei "oppblomstring" i Hans Thiis Nagel si tid. Han var fogd over Sunnfjord og Nordfjord, og kjøpte garden i 1749. På sjølve Hovedgården var det den gangen 28 hus med

Brukyrkja og den store hovudbygningen som dei mest sentrale.

Svanøgården si historie er allsidig og fargerik, og spenner over eit stort spekter med "Herskap og tjenere". Mangt og mykje her, frå soluret ute i "borggården" til møblar og anna utstyr inne, fortel om stordomstid.

Om biskopen som fekk Bru i gåve av kongen, men som aldri fekk sjå den idylliske øya i Sunnfjord.

Ein merkedag i historia om Svanøya er 9. mars 1662.

Den gongen heitte øya Bru, og den største garden hadde same namn. Saman med 338 andre gardar og omlag 750 leiglendingar skifte Bru eigar. Kongen gav det heile til venen sin dr.Hans Svane. Men det vart til kortvarig glede for den kjende erkebiskopen av København. Han døydde i 1668 berre 62 år gamal utan at han nokon gong hadde sett det han åtte i Noreg. Enkja etter erkebiskopen, Marie Fiuren, fekk i 1685 kong Christian 5’s "velsigning" til å ta garden Bru som hovudsetegard, og til å gi den namnet Svanø etter namnet til mannen. Så vart det Svanø både for garden og øya.