Nokre år seinare kjøpte Nikolai og Engel ein liten gard som heitte Sandalstrand. Det er garden som i dag blir kalla Astruptunet. Her samla Nikolai fleire gamle, små hus.

Han bygde og eit atelier i gammal stil på garden. No kunne han drive gardsdrift ved sidan av å male. Det likte han godt. Særleg begeistra var han for å jobbe i hagen. Der kunne han dyrke blomstrar, grønsaker og rabarbra. Han hadde meir enn 10 forskjellige sortar rabarbra!

Engel og Nikolai fekk etter kvart mange barn. Heile familien hjelpte til med å drive garden. Men garden var liten og Nikolai hadde sett seg i gjeld for å kjøpe han. Så økonomien var dårleg. Det var lite pengar å tene på gardsdrifta.

Nikolai Astrup tente heller ikkje nok på bilda sine til å betale gjelda si. Men sjølv om dei hadde dårleg råd, måtte Nikolai iblant reise til utlandet for å bli inspirert av andre kunstnarar. Dessutan var det viktig for helsa hans å komme til varmare strøk iblant. Det hende Engel og var med han på reisene hans.

Sjølv om Nikolai var mykje sjuk, kunne han vere riktig uforsiktig med seg sjølv. I januar månad kjørte han i open bil frå Jølster til Førde. Han blei forkjølt, fekk Lungebetennelse og kom aldri meir tilbake til sitt kjære Jølster. Han døydde i Førde, berre 47 år gammal.